* ( 1300 - تولد حاجى شيخ محمد باقر ، واثق شاعر همدانى ) * وى فرزند آقا ملا حسنعلى بن محمد بن ميرزاى همدانى ، و خود از اهل علم و فضل و شعر و ادب در اصفهان بود ، و چنان‌كه از كتاب « نصح الحبيب » خود وى و « معادن الافادات » فرزندش نير ( ج 2 ص 26 ) برمىآيد ، در اين سال در همدان متولد شده و در سنه 1295 براى تكميل تحصيل باصفهان آمد و آنجا در نزد ملا محمد باقر فشاركى ( 1314 ) درس خواند تا خود از علما و فضلا گرديد ، و در شعر تخلص واثق را براى خود برگزيد ، و صغرا دختر ميرزا محمد على خوشنويس ( 1287 ) را تزويج كرد ، و در مدرسهء صدر بتدريس نحو و صرف و معانى و بيان و فقه و اصول و منطق مشغول شد ، و در سنه 1319 به مكه مشرفه رفت ، و كتابى بنام « نصح الحبيب » بر وزن « مثنوى مولوى » در سنه 1315 در حدود هزار و سيصد شعر در نصايح و مواعظ بنظم آورده كه آن را فرزندش ميرزا حبيب اللّه نير ( 1308 ) با ساير اشعار او كه در حدود سيصد شعر مىباشد در مجموعه‌اى جمع و تدوين نموده . و بالاخره در بامداد روز شنبه دوازدهم ماه ربيع الآخر سنه 1336 هزار و سيصد و سى و شش - مطابق 6 دلوماه برجى - در اصفهان در خانهء خود در محلهء درب امام وفات كرد و در تخت پولاد در صحن تكيهء ميرزا عبد الغفار تويسركانى ( 1319 ) دفن شد و اينك قبر او در پشت بقعهء در ميان صحن طرف قبلهء بقعه معروف است ، و اين غزل از وى به خط فرزندش جناب نير مرقوم ( سلمه اللّه ) كه در نوشتن مرقومات بالا حاضر بود و آنها را تقرير مىنمود نوشته شد : از جملهء غزليات : خم زلفت چنان شد پايبندم * كه گوئى صيد لاغر در كمندم نديدم چون گل رويت ببستان * هرآنچه ديده بر گلها فكندم چنان مدهوشم از پيمانه عشق * كه تا محشر نبينى هوشمندم به من در دوستى جورى پسندى * حرام است ار بدشمن من پسندم